Sritala's profilenett_naughtyPhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
December 26 Christmas Day 2008Hi everyone
Yesterday is
 Christmas Day. I was so tired , but happy to be with my university friends  are graduated and we will have separately future for sure. We went to one department store to take photoes. There were a Giant Christmas tree, huge teddy bears, Santa Cluas, etc. We walked around until we exhausted and hungry . You can see all photoes from album.  One thing that I regret is I did not spend time with my sister. I know that she is very busy and I hope she had a good time there.
Ok. I will have more picture after New Year.
 and
สวัสดีคะทุกคน
เมื่อวานเป็นวันคริสมาส
แล้วก็เป็นวันที่เราเหนื่อย แต่ก็สนุกมากเช่นกัน เพราะเราได้ไปเที่ยวกับเพื่อนๆที่มหาลัย ที่พวกเราจะจบและแยกย้ายกันไปสร้างอนาคตของตัวเอง ฟังแล้วใจหาย แต่ก็เป้นเรื่องจริง พวกเราถ่ายรูปกันที่ห้างแห่งนึง วิ่งเข้าออก ไปมาเหมือนได้เป็นเด็กอีกครั้ง ในห้างมีทั้งต้นคริสมาสต้นใหญ่ หมียักษ์2ตัว ซานตา คลอส แล้วก็อีกเยอะแยะ เดินและถ่ายรูปกันจนเมื่อยและทำเอาพวกเราหิวกันเลยทีเดียว ดูจากอัลบัมได้นะคะสิ่งนึงที่รูสึกเสียดาย ก็คือพี่สาวไม่ได้อยู่เล่นด้วยกัน เข้าใจว่าเธอยุ่ง แต่ก็คิดถึง
เอาละ ไว้จะอัพรูปใหม่ตอนหลังปีใหม่นะคะ
และ
December 17 Christmas to New Year planHello there!
Just finished me final exam. There are a lot of things I have to worry after finished exam, so boring. First I have to prepare for IELST exam which is important for my future
 my State of Purpose and CV.....HOooo! wish me luck. Now about my plan on
Christmas and New Year. I planed to went around Bangkok and take photoes of Chrstmas tree outside and inside of every department store. I have got this idea when my father drove pass one department store. I realized  that every year these department stores will decorate the building beautifly. So I sent  New Year Invitation card to my friends  and told them that we will have a camera tour. My friends were so excited and so am I. I will upload pictures when I've got it. For whom who have not any plan, you can use my idea.
สวัสดีทุกท่าน
เรากลับมาแล้ว เพิ่งสอบปลายภาคเสร็จคะ แต่ปัญหาก็ยังไม่หมดไปคะ อย่างแรกที่ต้องทำคืออ่าน(อีกแล้ว)หนังสือ เตรียมตัวสอบ ไอเอวส์คะ เพื่ออนาคต และปริญญาโทของหนู
SOP หรือ State of Purposeและ CV เป็นเอกสารสำหรับการสมัครปริญญาโทเมืองนอก เหนื่อยดีคะ สู้คะ แถมยีงต้องปวดหัวกับการลงทะเบียนเรียนเทอมหน้าด้วย แย่หัวหมุนแน่ๆ โอเค คราวนี้มาพูดเรื่องแผนการวันคริสมาสกับปีใหม่ของเราบ้าง เรากะจะไปถ่ายรูปต้นคริสมาสหน้าห้างทั่วกรุงเทพ ถ้าทำได้นะ เราได้ความคิดนี้ตอนคุณพ่อขับรถผ่านห้างนึงแล้วเห็นต้นคริสมาสต้นใหญ่อยู่ เรานึกขึ้นได้ว่าทุกปีตามห้างเขาก็จะตกแต่งอย่างสวยงามแตกต่างกันออกไป เราเลยส่งการ์ดชวนเพื่อนๆ ว่าพวกเราจะจัดทัวร์ถ่ายรูปกัน เพื่อนๆเราตื่นเต้นแล้วก็สนใจมาก เราเองก็เหมือนกัน เดี๋ยวถ่ายรูปแล้วเป็นไงจะเอามาลงให้ดูกันนะคะ ถ้าใครยังไม่มีแผนอะไร อยากทำตามแบบนี้ก็ได้นะคะNovember 06 Bad Girl part 2สวัสดีคะทุกท่าน กลัยมาอีกครั้งหลังสอบเก็บคะแนนวิชานึงเสร็จคะ
เราติดหวัด
 จากชาวบ้านไม่ได้อ่านหนังสือไป2วัน ส่วนวันที่เริ่มดีขึ้นดันทำซ่าอ่านหนังสืออ่านเล่นคะ แล้ววันถัดมาก็ปวดท้องต่อ เศร้าดีแท้ แล้วก็อ่านหนังสือนิดเดียวสอบ น่าตีเนอะ โอเค หนังสือที่เราเป็นเด็กไม่ดีอ่านจบไป2เล่มคือ ของคุณวินทร์คะเรื่องแรกคือ เสี่ยวนักสืบภาค3
 คะ ก็ตลกตามแบบเสี่ยวนักสืบ แต่เราชอบภาคแรกที่สุด เล่มนี้เขียนในแนวคดีเดียวทั้งเล่ม เกี่ยวกับนักร้องลูกทุ่งที่ถูกฆ่าตาย ชอบการเล่นแง่ความรักที่ไม่สมคารจะเกิดขึ้นเล่มที่2ก็ของวินทร์อีกเช่นกัน ก็คือเรื่องปืนใหญ่จอมสลัด
 ชื่อหนังสือคือ บุหงาปารี เป็นเรื่องแฟนตาซีอิงประวัติศาสตร์แบบไทยๆดีคะ อ่านแล้วยังคงรู้สึกถึงสำนวนของวินทร์อย่างชัดเจน เล่นเรื่อความขัดแย้งระหว่างหน้าที่ ความรักไว้คราวหน้าแอบอ่านเรื่องอะไรอีกจะมาเล่าให้ฟังนะ
 Hello everyone. See me again after exam test. Before test I was sick
and could not read for 2 days. After felt better I did not prepare for test, but read something instead. (Bad girl part 2). Like heaven punished me I had stomach ache before test. Here are the books.The first is "The Funny detective Part3"
from my favorite writer, Win. It is about murdered of Thai singer. I prefer the first because it much more funny. This one is only one case in one book. very long case. I like about explaining unsuitable love Another book from same writer is Bungapari
It was a pretty good Thai historical fantasy book. Lerans lot of things about Southern of Thailand. I like the conflict of people feeling, loveSee you next time.
 October 24 Coz of Me or them? / เพราะฉันหรือคนอื่น All about complaining my life Coz of Me or Them?Am I work too hard or others don't care?
Am I too good or others too bad?
Am I care too much or others care nothing?
 Am I too serious or others think nothing?
Am I work too much
 or others didn't work at all?Am I too worry or others are considerless?
Am I keep too much feelings or others put too much on me?
Am I too patient or others have never standed?
Am I spoiled other too much or others have never think of me?
Am I think too much or others are careless?
Am I push myself too much or others press me down?
Am I too kind or others too selfish?
I felt all bad things and pressures pure down on me. My head
 is so heavy and pain. My heart is beating fast and bleeding. ว่าด้วยการคร่ำครวญชีวิตอันแสนรันทดเพราะฉันหรือคนอื่นเพราะเราขยันเกินไปหรือเพื่อนไม่ใส่ใจเกินไป
เพราะเราเป็นคนดีเกินไปหรือเพื่อนเลวเกินไป
เพราะเราห่วงเพื่อนเกินไปหรือเพื่อนไม่แคร์เราเลย
เพราะเราเครียดเกินไปหรือเพื่อนไม่ได้คิดอะไรเลย
เพราะเราทำงานมาก
ไปหรือเพื่อนไม่ทำงานเลยเพราะเรากังวลมากไปหรือเพี่อนไม่กังวลเลย
เพราะเราเก็บความรู้สึกมากไปหรือเพื่อนไม่เก็บเลย
เพราะเราอดทนเกินไปหรือเพื่อนไม่คิดจะทน
เพราะเราตามใจคนอื่นมากไปหรือเพื่อนไม่เคยนึกถึงเราเลย
เพราะเราคิดมากเกินไปหรือเพื่อนไม่คิดเลย
เพราะเรากดดันตัวเองมากเกินไปหรือเพื่อนกดดันเรา
เพราะเราใจดีเกินไปหรือเพื่อนเอาเปรียบเราเกินไป
ตอนนี้รู้สึกเรื่องแย่ๆและแรงกดดันทับถมลงมาที่เรา
หัวเราหนักและเจ็บ ใจเราเต้นแรงและเป็นแผล October 20 All about spending on books Hello everyone. I've just came back from Bangkok Book Fair 2009. I spend money a lot. So I think I should not go anywhere. Here is the book list.1.
Funny Detective (Thai Book) by Win Ryowarin2. Bungaparee (Thai and make in Film
called "Peunyai Jom Salhad") by Win Ryowarin 3."We've forgot something"
 by Watchara Sajasarasin 4.The Complete Illustrated stories
 of Han Christian Anderson 5. Girl with a Pearl Earring
 by Tracy Chavalier6.
 Atonement by Ian McEwanI will tell and summarize
 all these books when I finnish. See ya!  สวัสดีคะทุกท่าน เพิ่งไปพล่านเงินในงานมหกรรมหนังสือมาคะ โอ้ใช่เงินไปมากมายก่ายกอง สงสัยต้องงดทุกอย่าง เที่ยว ขนม ดูหนัง ฟังเพลง ดูคอนเสิร์ต เศร้าเลยเรานี่เป็นรายการที่ซื้อมาคะ1
.เสี่ยวนักสืบ โดย วินทร์ เลียววาริณ2. บุหงาปารี โดย วินทร์ เลียววาริณ (เรื่องเดียวกับ ปืนใหญ่จอมสลัด
)3.เราหลงลืมอะไรบางอย่าง
โดย วัชระ สัจจะสารสิน4.รวมนิทาน
ของ ฮานส์ คริสเตียน แอนเดอร์สัน5.เกิร์ล วิท เดอะ เพิร์ล เอียริง
โดย เทรย์ซี เชวาเลีย6.
อะโทเนเม้นท์ โดย เอียน แม็คฮวนแต่ละเล่มเป็นไงจะมาเล่าให้ฟังเมื่ออ่าน
จบแล้วนะคะ ทุกท่าน ไว้เจอกันคะ September 30 Bad Girl!Hello, I've just finnished my last subject mid-term exam. Phewwwww! Before the exam good student
 has to read, prepare and work  on subject they will have on the exam right? But for me I read some notes of that subject and went around to read  one of the book that I've just bought. I think you will say that I'm a  bad girl rght now.Anyway, I read vampirates book 3
 : Boold Captian  is written by Justin Somber. This book, of couse, showed how 2 protoganist grew up phisically and mentally. There were more action and thriller  scene in this book. I read from the writer website that he had an activity with  school kids age 5-7 years old. Oh God! Do my brain like a child or just my personal favor? Well, for kids , I think this book is full of imaginative ideas, but still have some sense of classic fairy tale. For adult who want to try like me, I suggest we should read but compare behaviors of chatacters with our real life. สวัสดีคะ เพิ่งสอบวิชาสุดท้ายของมิดเทอมเสร็จ ชาวบ้านเขาปลายภาค+ปิดเทอมแล้ว เรายังเพิ่งครึ่งทางเองอะ ก่อนถึงวันสอบเด็กดี
ควรที่จะอ่านหนังสือ เตรียมตัวก่อนสอบใช่ไหม นี่เป็นสิ่งที่ใครๆก็พูดกัน แต่เราคะ ไม่ได้ทำแบบนั้น คืออ่านหนังสือเตรียมสอบนะ แต่ก็แอบอ่านหนังสือที่เราซื้อมาจนจบเล่มด้วย นี่เราเป็นเด็กไม่ดีใช่ไหมเนี่ยโอเค หนังสือที่เราแอบอ่านจนจบก็คือ แวมไพร์เรดส์ เล่ม 3
ตอน บลัด กัปตัน(กัปตันกระหายเลือด) โดย จัสติน ซอมเบอร์ ในเล่มนี้ แน่นอนว่าตัวละครเอกทั้ง2โตขึ้นทั้งร่างกายและจิตใจ ความคิด และการตัดสินใจต่างๆก็โตขึ้นด้วย มีฉากต่อสู้มากขึ้น และ น่ากลัวขึ้นเล็กน้อย วันนึงบังเอิญว่าเราเปิดเวปไซด์ของนักเขียนคนนี้แล้วเขาบอกว่า เขามีกิจกรรมไปเล่นที่โรงเรียนกับเด็กประมาณ5-7ขวบ โอ้ พระพุทธเจ้า ช่วย! นี่สมองเราเท่าเด็กอายุ5ขวบหรือแค่เป็นความชอบส่วนตัวของเราเนี่ย เอาละ สำหรับเด็กๆนะคะ ก็อ่านได้เลย หนังสือเล่มนี้เต็มไปด้วยจิตนาการใหม่ๆ แต่ยังมีกลิ่นอายความเป็นหนังสือเด็กแบบเก่าในบางส่วนอยู่บ้าง ส่วนผู้ใหญ่ที่ไม่รู้จักโตแบบเรา เอ้ย เราหมายถึงผู้ที่สนใจอยากลองอ่านก็อ่านได้นะคะ แต่แนะนำว่าให้เปรียบเทียบการกระทำของตัวละครในเรื่องกับโลกแห่งความเป็นจริง เราว่ามันก็ใช้ได้นะSeptember 18 สิว / pimplesสิว “ ยู๊ด หยุด หยุดเดี๋ยวนี้เลย ” คุณแม่พูดอย่างหงุดหงิด “ แกะจนเลือดออกแล้วยังไม่พออีกหรือไง ” “ ก็มันเพลินหนิ อีกอย่างแกะแล้วสิวมันก็หลุดออกมาด้วยเห็นไหม ” ลูกสาวตอบยิ้มๆ “ ดูซิ หน้าลูกสาวแม่กลายเป็นพระจันทร์ “ดีซิคะ แบบนี้แสดงว่าลูกสาวของแม่สวยซิ ฮ่า ฮ่า ฮ่า” ลูกสาวหัวเราะชอบใจกับมุกตลกของตัวเอง แต่ดูเหมือนแม่ของเธอจะไม่เข้าใจกับมุกตลกนี้ด้วย “แม่เปรียบลูกว่าหน้าเหมือนพระจันทร์ที่เป็นหลุมเป็นบ่อเยอะแยะขนาดนั้น ทำไมลูกยังหัวเราะแถมบอกว่าแม่ชมลูกอีกละ” แม่ถามลูกสาวด้วยความสงสัย “อ้าว ก็เวลาที่คนจีนเขาชมว่าผู้หญิงคนนี้สวย เขาก็จะเปรียบกับดวงจันทร์ไม่ใช่หรอคะ พอแม่พูดว่าลูกหน้าเหมือนพระจันทร์ก็เท่ากับว่าลูกสวยซิ จริงไหมคะ” ลูกสาวหัวเราะต่ออีกสักครู่ก่อนที่เธอจะหยุดเมื่อเห็นแม่ของเธอมองมาด้วยสายตาที่ไม่พอใจ เธอเขยิบมานั่งข้างๆแม่ของเธอที่กำลังก้มหน้าเย็บเสื้อผ้าอยู่แล้วพูดด้วยน้ำเสียงออดอ้อนว่า “โถ่ แม่คะ ลูกแค่ล้อเล่นนิดหน่อยเอง อย่าโกรธลูกนะ” แม่ของเธอวางงานลงแล้วหันมาพูดกับลูกสาวว่า “ไม่โกรธหรอก แม่แค่เป็นห่วงลูก กลัวลูกของแม่ไม่สวย เดี๋ยวไม่มีใครมาขอนะ หรือว่าลูกไม่อยากสวย” แม่มองลูกสาวแล้วยิ้มให้อย่างอ่อนโยน “ถ้าลูกบอกว่าไม่อยากสวยก็คงต้องบอกว่าโกหกอย่างแรง แต่ลูกเชื่อเรื่องความสวยจากภายในมากกว่า ทำไมแม่ต้องกังวลมากเรื่องสิวด้วยละคะ ในเมื่อแม่เคยสอนลูกว่าต้องเลือกและมองคนที่ข้างใน ไม่ใช่รูปร่างหน้าตา” ลูกสาวมองแม่ของเธอย่างสงสัย “เรื่องนั้นมันก็จริงอยู่ แต่โดยส่วนใหญ่แล้วคนก็มักจะมองที่ภายนอกก่อนอยู่ดี อย่างน้อยลูกหน้าสะอาดสะอ้านก็เป็นบุคลิกที่ดีนะลูก” ทั้ง2นั่งนิ่งมองหน้ากันชั่วครู่หนึ่งก่อนที่คุณแม่จะยื่นชุดไปงานที่เธอเพิ่งเย็บเสร็จให้ลูกสาว “เอ๊า ไปลองดูซิลูก แม่แก้ให้เสร็จแล้วนะ อ้อ แล้วเดี๋ยวเตรียมตัวเดินไปห้างกับแม่นะ จะได้ไปให้พนักงานเขาแต่งหน้าให้ ลูกของแม่จะได้เป็นสาวสวยในงานไง” ลูกสาวรับชุดไปงานจากแม่ของเธอแล้วเข้าห้องโดยไม่พูดอะไร ระหว่างลองสวมเสื้ออยู่นั้น เธอคิดในใจว่าสิ่งที่แม่ของเธอพูดมาเหมือนข้ออ้าง คืนนี้ทั้ง2ต้องไปงานแต่งงานของญาติคนหนึ่ง แม่ลูกจึงพากันไปเสริมสวยที่ห้างสรรพสินค้าใกล้บ้าน “นี่คะลูกสาว ช่วยแต่งหน้าให้ด้วยนะคะ” คุณแม่พูดกับพนักงานสาว “เดี๋ยวแม่ไปทำผมก่อนนะ พอเสร็จแล้วแม่จะมาหานะ” ลูกสาวพยักหน้าตอบรับ ขณะที่สาวน้อยกำลังเหม่อลอยวาดภาพงานแต่งของญาติ “โหย...คุณน้องขา สิวกับแผลเยอะจังนะคะ” หลังจากนั้นพนักงานสาวก็แต่งหน้าหน้าไปบ่นพึมพำไป เธอได้ยินไม่ค่อยถนัดนักว่าพนักงานที่แต่งหน้าให้เธอนั้นบ่นว่าอะไรบ้าง แต่ดูจากสีหน้าแล้วก็เดาได้ว่าพนักงานสาวคงหงุดหงิดกับการเสียเวลาปกปิดรอยแผลบนใบหน้าของเธอ “ขอโทษด้วยจริงๆนะคะที่หน้าของหนูแต่งยาก แต่ถือเป็นการฝึกฝีมือพี่แล้วกันนะ” เธอคิดในใจ หลังจากนั่งนิ่งๆให้พนักงานแต่งหน้าไป รับฟังคำบ่นไป ในที่สุดก็เสร็จจนได้ “โอ้โห นี่ลูกใครเนี่ย สวยจัง “ไม่เอาคะๆ นี่เป็นบริการสำหรับลูกค้าที่มาซื้อเครื่องสำอางกับเรา ไม่ต้องเสียตังหรอกคะ” พนักงานสาวรีบปฏิเสธ “เอานา... ถือเป็นค่าเหนื่อย ค่าแรงหนูนะ” คุณแม่พยายามเอาซองเงินใส่มือพนักงาน “ใช่ เอาไปเถอะพี่ อุตส่าห์ปกปิดรอยแผลจนหน้าหนูเนียนขนาดนี้ เกือบจำตัวเองไม่ได้แนะ” ลูกสาวนั่งคิดในใจปนอารมณ์ขุ่นเคือง หลังจากคุณแม่คะยั้นคะยอให้พนักงานสาวรับเงินค่าแต่งหน้าเป็นผลสำเร็จ แม่ลูกก็เดินกลับมาเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วก็ออกไปงานแต่งกัน ภายในงานแต่งของญาตินั้นตกแต่งด้วยช่ดอกไม้สีสันสวยงาม วันรุ่งขึ้นเป็นวันว่าง ที่ท้องฟ้าสดใส “แม่คะ วันนี้จะว่ายสักกี่เที่ยวดีคะ” ลูกสาวถาม “เอาสัก10เที่ยวเป็นไง” “โอ้โห แม่ฟิตขนาดนั้นเลยเหรอคะ” แม่ลูกหยอกล้อกันอย่างสนุกสนานก่อนกระโจนลงเล่นน้ำ ลูกสาวเพลิดเลินกันการดำน้ำ “ลูก! ทำไมหน้าลูกบวมๆละ” คุณแม่ของเธอด้วยใบหน้าถอดสี “จริงเหรอคะ” ด้วยความตกใจหรืออาการรุนแรงขึ้นก็ไม่อาจทราบได้ แต่ที่แน่ๆเธอลูกสึกคันมากขึ้นและรู้สึกร้อนผ่าวบริเวณใต้ผิวหนังด้วย “รีบไปอาบน้ำเร็ว เดี๋ยวแม่จะให้พ่อรีบพาไปหาหมอ” คุณแม่พูดขณะที่เธอควานหามือถือในกระเป๋า “ตายแล้ว..ทำไมหน้าฉันเหมือน อึ่งอ่าง “อ้อ หมดคิดว่าหนูคงเจอสิ่งสกปรกเข้าไปทางแผลที่หน้า พอภูมิของร่างกายเราออกมาต้านกับเชื้อโรคเลยมีอาการบวมและคัน ล้างน้ำสะอาดเยอะๆนะคะ แล้วเดี๋ยวหมดจัดยาให้ อันนี้ใช้ตอน.....” คุณหมดอธิบายวิธีการใช้ยาแต่ละตัวยืดยาว ส่วนลูกสาวก็นั่งฟังอย่างตั้งใจ “แหม ขยันทายาเชียวนะ กลัวไม่สวยละซิ” คุณแม่พูดไปแอบหัวเราะลูกสาวไป “กลัวเชื้อโรคมากกว่าคะแม่” ลูกสาวตอบพร้อมกับทายาแก้สิวต่อไป
ปล.ช่วยวิจารณ์งานเขียนหรือแสดงความคิดเห็นด้วยนะคะ
Pimples
“Stop! Stop right now!” mom said irritably to her daughter “Won’t you enough with scratching your face! You’re bleeding, girl.” “You can say it is my bad habit, but a good thing is I could get pimples out of my face, see?” daughter said to her mom with wide smile. “My daughter’s face looks just like the moon “You mean I’m beautiful, isn’t it? Ha ha ha.” Daughter enjoyed her joke, but her mother did not understand her humor at all. “I compared you with the moon that has roughly surface, why you still laughing and said that I meant you’re beautiful?” mom said curiously “Well, when Chinese people says that someone is beautiful, they will compare with the moon, don’t we?” she continued laughing in a short time before she saw her mother gave her an unsatisfied look. She inched near her mother who fixing a beautiful cloth for her. “Mom, I’m sorry. Please, don’t be angry with me, I’m just teasing you.” Daughter said Her mother put down her work and turned to her daughter. “I’m not angry with you, darling, but I’m worry that no one asks you to me his wife or you don’t want to be beautiful?” she smiled to her daughter with gentle. “If I say I don’t want to be beautiful girl that will be a big lie. But inner beauty is what I believe more. Mom, why you so worry with pimples? It’s you who told me that I should look through people, not judge only from appearance, isn’t it?” daughter looked at her mother with curious eyes “Yes, my dear, but we have to accept that most people judging others at appearance. At least you have bright and clean face give good personality for you” they both were in silence for a few a minutes before mother gave a dress that she has just fixed for her be loved daughter. “Here! Try this darling and be ready to go out with me ok? I asked someone to color your face, so my daughter will be a charming girl of party.” Daughter took a dress from her mother and went to her room without a word. She thought while she was trying her pink dress about what her mother said is just another excuse. To night they both have to go to the wedding. Then mother wanted the make up artist to make her daughter look beautiful. “This is my daughter. Please make her look like princes.” Mother said to young make up artist. “I’ll be back after I finish at salon.” Daughter answered her mother with nod. While little girl was picturing “Ooew! Why you have so much pimples and scars?!” she looked frustrated and murmured something that daughter could not hear. “I’m sorry if my face troubled you. Just think it is another practice.” Daughter thought with herself. She sat still to make it easier for make up artist. At last she finished brushing her face. “Wow! Whose daughter is this? So beautiful!” “No, madam you don’t need to pay because this is our service for our customer.” Young women step back a bit and refused money from mother. “That’s alright…think as I pay for your profession” mother tried to give money in the second time. “Yeah, take it. You did a great job to turn me into some this clean face. I almost forget myself.” Daughter said in a bit angrily Finally, make up girl took money from her mother. When both mother and daughter went straight to home and changed clothes before they went to wedding party. Inside the grand ballroom, there were many pretty and colorful bouquets Next day was a sunny “Mom, how many times you decide to swim today?” daughter asked “How about 10?” “Ho! Seems you really fit” they both enjoyed teasing each other before leaped in to the pool. Daughter was exploring “Dear! Why your face swell?” her mother talked with pale face. “Really?” She did not know whether she scared or more effect from disease make her scratch more and felt burn under her skin. “Hurry! Go and take a shower! I will call dad to take you to doctor.” Mother ordered while she searching mobile-phone in her bag. “HO NO! why I look like a frog. “Hmm! I think you get some germs into your skin by pass through the scars. Our antibody tried to stop those germs, then you have some kind of itchy and swell. Wash your face with lot of clean water and smear this lotion…….” Doctor explained how to use each medicine and daughter listened to doctor patiently. “Well…look you really care about your face now. For beauty?” mother spoke mix with laughter to her daughter. “No mom. For Clean!” Daughter answered and smeared lotion carefully.
PS. Please comment or give suggestion. Thank you very much.
September 05 Night Club's Life Hello there!
There are many things happened in my life, but today I would like to discuss the lastest experience for me whihc is Night Club's life. Well, my dad wanted me to go to this night club to see and get the way he has experienced when he was teenager and also because his friend play guitar
 in this club too. Inside was dark, of couse, but the atmosphere was different from what I saw teenag's pub from TV. People came together and sat in their group, listened to music  which last night musicians played Jazz, ate and drank. From what I saw from TV seem so different. The pub (in Thai), teenagers might come with there friend, but also go because they have some other purpose as well. Some people told me that some teenagers went to pub to flirt . For me I do not mind about making new friend, but for this purpose? Well I rather not to do. I asked my dad during listened to soft Jazz music from my dad's friend that what teenager do when they go to the pub or club. He said his friend and him just hung out together, chatting , eating, listening to music or dancing  if some club has dance floor for them. I might have conservative idea about night's life, but I'm not blame anybody who want to flirt when they go to pub and they have no problem..... That's fine. That's just not my way I thinkI order cocktail called Mai Thai
 which quite sweet. I forgot what my friend told me that the more sweet , the easy to get drunk and I think it quite true. I drank very fast  like I drank unalcohol beverage. I started to feel dizzy  and unable to control my head. So my dad ask waiter for mineral water and thai sausages for me. I think thai sausages were very good for someone who a little drunk like me because it stuffed with green chilles. Only one piece make me wake for a whole day. I'm glade that I went with my parents. If not, I would be drunk and sleep  unconsciously on that club's table.  หวัดดีคะทุกคนความจริงมีเรื่องอยากเขียนเยอะเพราะมีเรื่องเกิดขึ้นมากมายในช่วงนี้ แต่เอาเรื่องนี้ก่อนเลยแล้วกันนะ คือเมื่อคืนเราไป ไนท์ คลับแห่งหนึ่งกับครอบครัวคะ คือคุณพ่อชวนไปเพราะว่าเพื่อนคุณพ่อเป็นนักดนตรี
ที่นั่น ประกอบกับอยากให้เรารับบรรยากาศแบบเก่า สมัยเมื่อตอนที่คุณพ่อเป็นวัยรุ่นว่าเป็นยังไง บรรยากาศหรอคะ ก็มืดตามปกติของคลับหรือผับทั่วไป แต่มีหลายสื่งที่ต่างออกไปจากผับวัยรุ่นหรือผับที่เราเคยเห็นตามโทรทัศน์คือ คนที่ไปเป็นผู้ใหญ่ ไปกันเป็นกลุ่ม นั่งคุยกันเฉพาะในกลุ่มตัวเอง กิน ดื่ม แล้วก็ฟังเพลง แค่นั้น เมื่อเทียบกับผับที่เราอาจเคยเห็นกันทางทีวีแล้ว ช่างแตกต่างอะไรเช่นนี้ วัยรุ่นที่อวดเรือนร่าง โชว์สัดส่วน แต่งหน้ากันเต็มที่ ไปกันเป็นกลุ่มบ้าง เป็นคู่บ้าง ออกไปเต้นรำกันสุดเหวี่ยง  ซึ่งอาจจะเป็นคู่ของตัวเอง หรือเป็นคนที่เพิ่งรู้จักก็มี มีคนรู้จักคนนึงก็เคยบอกเราเหมือนกันว่าผับในเมืองไทยเปลี่ยนไปจากแต่ก่อนมาก คือแต่ก่อนเต้น คุย เล่น ก็แค่ในกลุ่มตัวเอง แต่นี่เหมือนกับว่าตั้งใจไปเพื่อหาแฟน ในความคิดของเรานั้นไม่รู้สึกอะไรกับการที่จะไปรู้จักคนใหม่ๆ แต่ถ้าจะให้หาคู่เนี่ย เราคงไม่ละ หรือเป็นเพราะเราหัวโบราณกับเรื่องอย่างนี้ก็ไม่รู้เหมือนกัน เราถามพ่อว่าแต่ก่อนวัยรุ่นเขามาผับหรือไนท์ คลับเนี่ย ทำอะไรกันบ้าง พ่อเราก็ตอบในระหว่างที่เรานั่งฟังเพลงแจ๊สอันไพเราะที่เพื่อนคุณพ่อเล่นไปด้วยว่า ก็ไม่มีอะไรนอกจากไปฟังเพลง คุย กิน ดื่ม หรืออาจจะมีเต้นรำบ้างกับกลุ่มตัวเองถ้าเกิดที่นั่นมีบริเวณไว้ให้เต้นเมื่อคืนเราสั่งคอกเทล ไหมไทย
มาลอง รสหวานๆหน่อย คือแล้วดันลืมที่เพื่อนเตือนไปว่า ยิ่งหวาน ยิ่งเมาเร็ว เราก็ซดซะเต็มที่เลยแหละ เกิดอาการมึนๆ หัวหนักๆ โงนไปเงนมา ควบคุมหัวตัวเองไม่อยู่ พ่อเลยรีบสั่งน้ำเปล่ามาให้พร้อมกับแหนม1จาน แหนมเนี่ยยอดเจ๋งเลยอะ กินไปชิ้นเดียวหายเมาเลย แบบว่าเจอพริกดองเข้าไปตาสว่างเลยอะ เราดีใจนะที่เราไปกับพ่อแม่ ไม่งั้นเราคงหลับไม่รู้เรื่องคาโต๊ะในร้านไปแล้วแหงๆเลย August 15 Commencement Day
Hello everyone. Yesterday was a Commencement Day of my University. Some might ask what's Commencement Day right? It is the same as graduated day.
 I was not graduated yet and did not go to university yesterday either because I went to congratulate  with senior on rehersal day. I do not want to go on the real day because there were so crowded and hot . I think of the different between graduated day in Thailand and in Edinburgh where my sister got her master degree  last year. I felt there were so different. In Thailand it seem very important day. First, our  royal family  give certificates by themselves which make this day really special. Secondly, I saw so many  people from student's  family come on this day. I know they were so happy with there child, but some university like mine is very small. Thirdly, because of important day like this, they hired a  TEAM of photographers  to take 100 pictures for them. I won't mind at all if they have just 2 people in the team, but some is too much for me. They hired more than 3 people for just taking photoes on this day. They have  photographer , reflect-holder ,  make-up artist , flash-holder,etc. I saw pictures of my sister at Edinburgh and she told me that mostly students' family is a photorapher themselves or some is just come alone . I'm thinking now that next year is my turn and what am I suppose to do. Sometimes I think I will graduate without going to Commencement day. You have to cut the new suit, hire photographer and more importantly I do not want of my (old) family's member fainted in my university. It was an unhealthy place for them. What can I say, few air  to breath, crowded, tired and might have some thief as well. I know it is an important day for me, but if my family is going to hospital because of my Commecement day?, it wouldn't be my best day anymore.  Did anybody went to graduate day other places that is not Thailand? please tell me, I want to know.
สวัสดีคะทุกๆคน เมื่อวานเพิ่งเป็นวันรับปริญญาของที่มหาลัยเราเองแหละ เรายังไม่จบการศึกษา
หรอก แล้วก็ไม่ได้ไปแสดงความยินดีกับใครเมื่อวานนี้ด้วย เนื่องจากเราไปแสดงความยินดีกับรุ่นพี่ตอนวันซ้อมรับปริญญามาแล้ว ที่เราไม่ไปวันจริงก้เพราะว่าเราไม่อยากไปเบียดกับคนอื่นเขาอะคะ อากาศร้อนด้วย นึกๆดูแล้ว เราก็ย้อนเปรียบเทียบระหว่างวันรับปริญญาของไทยกับที่เมืองไอดินเบิร์กที่พี่สาวเราเพิ่งจบ ป.โทที่นั่น เราว่ามีความแตกต่างกันอย่างเห็นได้ชัดเลยแหละ การจบระดับปริญญาในไทยเป็นเรื่องสำคัญ หรือพูดอีกอย่างว่าคนให้ความสำคัญกับวันๆนี้มาก ก่อนอื่นเลย มาดูกันว่ามีอะไรในวันรับปริญญาของไทยเราบ้าน อย่างแรกและเป็นสิ่งที่ทำให้วันรับปริญญาเป็นวันที่พิเศษมากๆคือ พระบรมวงศานุวงศ์จะมาประทานปริญญาบัตรด้วยพระองค์เอง แน่นอนว่าไม่ใช่เรื่องง่ายไม่ว่าที่ไหนในโลก ที่จะได้เห็นและชื่นชมพระบารมีของราชวงศ์ อย่างต่อมาที่เราเห็นก็คือญาติๆของบัณฑิตมาแสดงความยินดีกันชนิดที่ว่าล้นมหาลัยกันเลยคะ แล้วเรื่องนี้จะเป็นปัญหามากสำหรับมหาลัยที่มีพื้นที่อันน้อยนิดเหมือนมหาลัยที่เราเรียนอยู่นี่เอง อีกทั้งยังทำให้พวกบรรดาญาติๆผู้อาวุโสนั้นเป็นลมได้ง่ายเนื่องจากคนเยอะ อากาศให้หายใจก็มีน้อย อากาศก็ร้อนอบอ้าว เบียดเสียดกันอีก อย่างต่อมาคือบัณฑิตส่วนใหญ่จะจ้างทีมตากล้องมาบันทึกภาพ เราไม่คิดอะไรถ้าเขากับการบันทึกเหตุการณ์อันน่าประทับใจและจดจำนี้หรอก แต่ที่เราข้องใจคือ ทำไมต้องจ้างเป็นทีมด้วยคะ คือไม่ใช่แค่2คนนะคะ บางคนจ้างทีมทีเนี่ยจัดแข่งฟุตซอลกันเลยดีกว่า มีทั้งตากล้อง มีคนบันทึกวีดีโอ คนถือรีเฟร็ก ช่างแต่งหน้า แล้วก็อีกมากมายที่คุณๆเคยเห็นกัน คราวนี้มาเทียบกับภาพงานวันรับปริญญาของพี่สาวเราที่ไอดินเบิร์ก(พูดที่เดียว เนื่องจากไม่อยากบอกว่าเรารวมว่าเมื่องนอก เพราะเราไม่ได้เห็นงานรับปรืญญาทุกที่) และการบอกเล่าจากตัวพี่สาวเองแล้วนั้นจะเห็นความแตกต่างได้อย่างชัดเจน พี่สาวบอกเราว่า ที่นั่นญาติๆของบัณฑิตก็ไปแสดงความยินดีกัน และก็เป็นตากล้องของบัณฑิตไปในตัวด้วย บางคนมาคนเดียวเลยคะ ไม่มีขายของ ไม่มีตากล้องให้วุ่นวาย ปีหน้านี้แล้วซินะ จะเป็นตาของเราบ้างแล้วแหละที่จะรับปริญญา เราก็คิดว่ามันสำคัญ เราก็อยากมีตากล้องถ่ายรูปเรานะ(แค่ตากล้องพอ) บางทีเราก็คิดว่าเราจะไปงานรับปริญญาดีไหม มันดูฟุ่มเฟือยจังเลย ตัดชุด จ้างตากล้องอีก ที่สำคัญที่สุดเราไม่อยากให้ญาติเราเป็นลม
อยู่ในมหาลัยเรา เราเข้าใจว่ามันเป็นวันสำคัญ แต่จะให้ญาติเราไม่สบายหรือถูกหามเข้าโรงพยาบาลในวันนั้นนะหรอ แบบนั้นเราขอปฏิเสธเสียดีกว่ามีใครมีความเห็นไงบ้างคะ หรืออยากเล่าเรื่องรับปริญญาที่อื่นที่เคยไปมาก็เล่าบ้างนะ อยากรู้อะAugust 07 history of Thai post officeสวัสดีคะทุกๆคน
เรากลับมาอีกแล้ว ช่วงนี้เที่ยวๆๆๆๆๆๆคะ เที่ยวซะให้สะใจก่อนเปิดเทอมคะ เพราะเราต้องตั้งใจให้คะแนนดีที่สุด เฮ้อ แค่คิดก็เหนื่อยแล้วเนอะ อยากบอกว่างานแปลที่อาจารย์สั่งก็ยังไม่ได้ทำ เริ่มกลัวแล้วซิเราเราเพิ่งไปงาน สยามสมัย 125 ปี ไปรษณีย์
 มาคะ จัดที่ศูนย์ประชุมแห่งชาติสิริกิตคะ ก็ดูจากรุปได้เลยนะคะ ในงานก็จะมีประวัติของการไปรษณีย์ไทยว่าเป็นมายังไง มีการจัดแสดงแสตมป์ จดหมาย และอุปกรณ์ต่างๆที่เกี่ยวกับการทำสแตมป์ในสมัยก่อน และของส่วนพระองค์ของพระมหากษัตริย์และเจ้าฟ้า แล้วก็มีโซนแสดงชีวิตความเป็นอยู่ สินค้า ขนมโบราณ ของเล่น ในสมัยก่อน บางอันเราก็เคยเห็นตอนเด็กๆ(แสดงถึงความแก่ของเราหรือเปล่า) บางอย่างก็เพิ่งจะเคยเห็นและได้รับฟังจากแม่ของเราเอง ภายในงานก็มีขายแสตมป์ ถ่ายรูปแล้วทำโปสการ์ด พร้อมจัดส่ง ให้เลยทั้งในประเทศและต่างประเทศ ราคาในประเทศก็20บาท ส่วนทั่วโลกราคา35บาทคะ ใครว่างก็เชิญไปเยี่ยมชมงานดีๆ ของไทย ได้ความรู้ด้วยนะคะ มีจนถึงวันที่10สิงหานี้นะคะปล.ตอนนี้ใครมีที่เที่ยวที่ไหนก็บอกกันบ้างเผื่อว่างไปเอง+อาจจะต้องพาเพื่อต่างชาติไปเที่ยวด้วย
 hello I'm back again.
This week is my last week before open new semester, so I try to go out everyday. I went to Sirikrit Culure Centre to see history of Thai Post Office and Thai lifestyle in 125 years ago. Some You can see and learn history of Thai post office and also buy some stamps if you are a collector. There were also some Thai snacks, toys and goods that I've never seen before. It was all interesting. You can take a picture and make it as a postcard. Still have time to visit this event until 10th of August. If anybody would like to suggest me any place interesting
, you can comment here. I'm glad to here. August 02 Translation!!!กลับมาแล้วคะทุกท่าน กลับมากลังจากที่เราสอบปลายภาคของซัมเมอร์เสร็จคะ เหนื่อยดี ก็ทำเต็มที่แล้วอะคะ ที่เหลือขึ้นอยู่กับอาจารย์จะเมตตาให้หนูแล้ว อาฮือๆๆๆ
พอหลังจากสอบเสร็จก็ได้ฤกษ์เรียนการแปลเรื่องสั้นและวรรณคดีที่มหาลัยตัวเอง วันอาทิตย์เลยคะ วันแรกที่เรียนก็มีคนที่เด็กว่าเราแค่คนเดียวเองคะ นอกนั้นก็เป็นผู้ใหญ่ ทำงานแล้วทั้งนั้นเลย แถมบางคนก็มีประสบการณ์การแปลมาบ้างแล้วด้วย หว่า....แบบนี้เราจะแย่ไหมเนี่ย ยิ่งงูๆปลาๆอยู่ด้วย เห็นอาจารย์ผู้สอนตอนแรกแอบเกรงเล็กๆคะ แบบว่าอาจารย์ดูขรึมๆ คิดว่าต้องดุแหงเลย แต่พอเรียนจริงๆอาจารย์น่ารักมากเลยคะ เป็นกันเอง แล้วก็เปิดกว้างให้ทุกคนออกความคิดเห็น เรียนแบบนี้ดีอย่างคะ คือทุกคนที่มาเรียนค่อนข้างตั้งใจเรียนคะ แต่ละคนมาเรียนก็อยากได้ความรู้แล้วก็ให้ความร่วมมือกันเต็มที่ ชอบบรรยากาศการเรียนแบบนี้จัง วันแรกเจอเข้าไปก็อึ้งเลยคะประโยคง่ายๆแต่แปลยากมาก ที่เราเรียนเป็นการแปลจากอังกฤษเป็นไทยคะ ทำเอาคนในห้องกุมขมับ
 กันเป็นแถวว่าจะแปลยังไงดี นี่ก็ได้การบ้านกลับมาทำอีกด้วย เอาละคะ สู้ตาย ยังไงก็ต้องลองดูสักตั้งนึง เป็นกำลังใจให้ด้วยนะคะอ้อ เพิ่งลงทะเบียนเรียนเทอมหน้าไป เรียน4ตัว แต่เรียนทุกวันเลยอะ
เฮ้อ...เอาเถอะ สุ้ตายคะยังไงก็ปีสุดท้ายแล้ว กรี๊ดๆๆๆ ยังไม่รู้เลยว่าจะเรียนต่ออะไร เซ็งคะ
hello I'm back. I've just finished my final exam for this summer course. I had tried my best. For the rest depends on mercy of my professor
. After this headache exam finished, I begin my translating on short stories and literatures lesson at my university. The best thing of learning with this group is I am the second youngest of this class ha ha ha!!! I'm kiding. The best thing is everyone in this class is very mature and pay attention to the class. they come because they are interesting in the lesson and really want to get as much as they can. Teacher is so nice and open for every opinion. Well I realize how difficult of translating in this time. It took us almost an hour to translate just one simple sentence. For this class, we translate from English to Thai.hope I can do well.
I've 4 classes on next semester, but study almost everyday.
Give me strength for my last year of undergraduate degree. July 19 ROCK!!!Hello!
Yesterday was one of happy day in my life. I went to see "We Will Rock You"
 the musical at Muengthai Rachadarai theatre with my mom. This is a new Theatre for Thailand and it is really huge. Unfortunately, they did not allow me to take a photo inside, so I could not show the stage and building inside. The performance is very very very good. This is a story about 300 years in the future which all everyone controled by Killer Queen. All arts and songs destroyed, but there still one hope for Bohemians. The one that could rescue them from the dictatorship of Killer Queen. They believe in the legend that one will bring the world back as it used to be. He is "dreamer". For more detail you can read at www.wikipedia.org
The actor called Galilao played by Mig Ayesa
 . I knew him because I saw the show called INXS. At that time I just thought that he looks nice and have a great voice. After he finished the first song in this show, "I want to break free", I totally crazy of him now. When I came out of the theatre, I went strength to the shop to buy his album . Another person that I fell in love with powerful voice is Killer Queen, performed by Annie Crummer.  Her powerful voice captured my attention and also stold my heart away.There still perform until 27th of July. So everyone should go to see this amazing show.
สวัสดีคะทุกคน
เมื่อวานเพิ่งไปดูละครเวที We Will Rock YOu
กับคุณแม่ที่โรงละคร เมืองไทย รัชดาลัยมาคะ เป็นโรงละครที่ใหญ่ และหรูมากๆเลย เสียดายคะที่เขาไม่ให้ถ่ายรูปข้างในก็เลยไม่ได้ถ่ายรูปตัวโรงละครมาให้ทุกคนได้ดูกัน แต่ดีมากๆเลยนะเป็นการแสดงที่เจ๋งมากๆเลย เนื้อหา คนแสดง เสียงร้อง การแสดง ดีหมดเลยคะ เรื่องก็เกี่ยวกับ300ปีข้างหน้า คนเราจะถุกควบคุมโดยคนๆเดียว ล้างสมองให้ทำอย่างเดียวกัน แต่งตัวแบบเดียวกัน กินเหมือนกัน ชอบเหมือนกัน แต่มีบางกลุ่มเรียกตัวเองว่า โบฮีเมี่ยน พวกเขาไม่ทำตามคำสั่ง และรอคอย นักฝัน ผู้จะมาปลดปล่อยเขาออกจากความบ้าอำนาจของ killer queen นักฝันหรือ กาลิเลโอ เล่นโดย มิค อาเยชซ่า
เรารุ้จักเขาครั้งแรกตอนที่เขาไปแข่งในรายการ INXS ตอนนั้นเราแค่คิดว่าเขาเสียงดีจัง แล้วก็ดูเป็นคนน่ารักดีด้วย แต่พอหลังจากเขาร้องเพลงแรก I want to break freeจบปุ๊ป เราบ้าเขาไปเลยอะ กรี๊ดตลอดเลย แล้วตอนออกจากโรงละครเลยต้องวิ่งไปซื้อซีดีเพลงเขาเลยอะ ตังหมด แงๆๆ อีกคนที่ทำเราทึ่งก็คือ killer queen เล่นโดย แอนนี่ คลุมเมอร์ เสียงดีมากๆ สะกดเราอยู่หมัดเลยแหละ แถมขโมยหัวใจเราไปทั้งดวงเลยการแสดงยังมีอยู่ถึงวันที่ 27 กรกฏานะ ทุกคนไปดูเถอะ ละครเวทีเมืองนอกดีๆ นานๆจะมาทีนึงนะคะ แล้วอีกอย่าง ไปดูแล้วก็ช่วงเล่น ช่วยปรบมือหน่อยนะ แบบว่าสงสารคนแสดงเขาอะ เขาอุตส่าห์เล่นเต็มที่ ไม่ต้องกลัวว่าจะฟังไม่รู้เรื่องนะ เขามีภาษาไทยขึ้นบนจอให้ด้วย สนุกจริงๆ อยากให้ไปดูกัน
 July 13 Another escapism!Hello, everyone. I've just knew my IELST score. I am a bit disappoint
 on some part. It was not in the same as I expect, but this is normal of human life right? So I tried to recovered my low spirit by reading novel. This is always my first choice to escape  from some feeling. I finished the book called "The Historian"  which written by Elizabeth Kostova. This book is about one girl  who was a daughter of historian has found a mysterious dragon book in her father's library. She found out it was about Dracula which was not same as classic novel of Stoke. Then her father told that Dracula still  alive. It quite dark and scary, but fun and I like the creative idea of author that she tried to connect the history and folklore together. After I finished reading this book, I told myself that I will not read vampire's story for a while because I had read 2 vampire books (back to back)  in 1 month. The first is Vampirates and the second is this one, The Historian.Ok. I should go to study my economic class again. see all of you next time.
 สวัสดีคะทุกคน กลับมาอีกครั้งพร้อมกับความรู้สึกดิ่งเหวคะ แบบว่าเพิ่งรู้ผลสอบไอเอวส์มาคะ รู้สึกผิดหวัง
นิดหน่อยกับผลที่ตัวเองได้ บางส่วนที่สอบได้คแนนน้อยกว่าที่หวังไว้ แต่มันก็เป็นเรื่องธรรมดาของชีวิตใช่ไหมคะ ที่จะมีผิดหวังบ้าง สมหวังบ้าง ไม่งั้นชีวิตคงขาดรสชาติ ดังนั้นเพื่อนเป็นการฟื้นฟูจิตใจตัวเอง เลยเอาหนังสืออ่านเล่นมาอ่านเสียเลย หนีจากโลกความเป็นจริงอีกแล้วเรา เราเพิ่งอ่านหนังสือเรื่อ เดอะ ฮิสตอริเรียนจบคะ เราอ่านฉบับภาษาอังกฤษนะ แต่เคยเห็นฉบับแปลแล้วกลัวคะ แบบว่าหนาเหลือเกิน หนากว่าหนังสือพจนานุกรมบางเล่มอีกคะ เรื่องนี้ก็เกียวกับสาวน้อยลูกนักประวัติศาสตร์คนนึงไปเจอหนังสือเก่าที่มีรูปมังกรอยู่ตรงหน้าปก ในห้องของคุณพ่อเธอเอง มันดูสวยแล้วก็ลึกลับมากจนเธอห้ามใจไม่ให้อ่านมันไม่ได้ เมื่อคุณพ่อเธอรู้ว่าเธอเจอหนังสือเล่มนี้ก็รู้สึกเสียใจมาก เนื่องจากหนังสือเล่มนี้จะนำพาลูกเขาไปสุ่เรื่องอันน่าสะพรีงกลัว หนังสือนี้ไม่เพียงแต่จะบอกเกี่ยวกับแดรกคูล่าแล้ว ยังมีหนังสืออ้างอิงสนับสนุนหลักฐานการมีชีวิตอยู่ของแดรกคูล่าด้วย เป็นหลักฐานที่น่าตื่นเต้นสำหรับนักประวัติศาสตร์ที่รู้ว่าแดรกคูล่ายังมีชีวิตอยู่ แต่ก็เป็นข่าวที่น่าสยดสยองด้วยเช่นกัน เนื่องจากบุคคลที่รู้นั้น จะต้องประสบพบเจอกับชะตากรรมอันน่ากลัวต่างๆนานา เรื่องนี้ก็อ่านยากพอควรนะคะ หนักไปทางประวัติศาสตร์ แต่ก็รู้สึกชอบตรงที่เขาสามารถเอานิทานปรำปรามาผุกกับประวัติศาสตร์ได้อย่างมีศิลปะคะ หลังจากอ่านหนังสือเล่มนี้จบ เราคิดเลยว่าเราจะไม่อ่านเรื่องแวมไพร์ไปอีกสักพัก เนื่องจากเราอ่านหนังสือเรื่องแวมไพร์มา2เรื่องซ้อนภายใน1เดือนคะ รู้สึกสยองๆแล้วละคะ พักไว้ก่อนแล้วกันเนอะเอาละคะ ขอตัวไปอ่านหนังสือวิชาเศรษฐศาสตร์ต่อละนะคะ ไว้เจกันคราวหน้าคะ
 July 02 Tennis Shout!!!Hi everyone. I've got this idea for long time, but I just felt it's good to do this for relaxing from my Economy exam.....
How all of you like it.
Roger! you gain weight ha?
No!! I'm fit. Look at my stomach!
Big Lie Roger!
Who cares!
Oh God! What a real pollution issue!.... PS: I hope this entry won't make too much pollution on myspace. See you next time.
June 26 Talking about The Backstreet Boys': MSN In Concert
Quote
June 20 the relationship / ความผูกพันธ์ ความผูกพันธ์"Good Morning, My name is B. How are you?" คำพูดของชาวต่างชาติร่างใหญ่ ผมบลอนด์ ตาสีฟ้าคนนี้ทำให้ฉันกลัวเอามากๆ โดยเฉพาะต้องใช้เวลาอยู่กับเขาเป็นเวลา 1 ชั่วโมง ต่อสัปดาห์ แต่ด้วยคนๆเดียวกันนี่เองที่ทำให้ฉันกล้าและโตขึ้นมาจนเป็นฉันในทุกวันนี้ได้ ใช่แล้ว เขาคือครูสอนภาษาอังกฤษชาวต่างชาติคนแรกของฉันนั่นเอง "ครูจะให้หนูเรียนเดี่ยวกับอาจารย์ต่างชาตินะคะ เพราะครูคิดว่าถ้าหนูเรียนกับครูต่อไป ถึงแม้ว่าจะได้เรียนรู้เกี่ยวกับภาษาอังกฤษได้อีกมาก แต่ก็ไม่ทำให้หนูพูดภาษาอังกฤษได้" ครั้งแรกที่ได้ยินคำพูดนี้ของครูสอนภาษาอังกฤษที่เป็นคนไทยของเรา มีความรู้สึก2อย่างบนกันในหัวของเรา ความรู้สึกแรกคือตื่นเต้น เพราะนี้จะเป็นครั้งแรกจริงๆที่เราจะได้เรียนกับอาจารย์ชาวต่างชาติตัวต่อตัว เราเป็นคนที่สนใจอยากรู้เรื่องความคิดเห็นของคนอื่นที่แตกต่างไป ดังนั้นถ้าได้คุยกับต่างชาติเราก็จะได้เรียนรู้ในเรื่องความคิดของคนที่ต่างออกไป รวมถึงอาจจะได้ถามถึงโลกภายนอกที่เขาได้ประสบพบเจอด้วย แค่คิดก็รู้สึกตื่นเต้นแล้วจริงไหม ที่เราจะได้เรียนรู้สิ่งใหม่ๆ แต่ความรู้สึกอีกอันก็ผุดขึ้นมาในหัวทันที นั่นก็คือความรู้สึกกลัว กลัวการพูดกับชาวต่างชาติ เนื่องจากไม่เคยพูดกับชาวต่างชาติได้นานเกิน5นาทีเลย ความคิดที่2นี้รู้สึกจะมีอิทธิพลมากกว่าความคิดแรก ทำให้เราคิดไปต่างๆนานาว่าอาจารย์เขาต้องดุ อาจารย์เขาจะต้องเบื่อเด็กที่พูดภาษาอังกฤษไม่ได้แบบเราแน่ๆ ถึงแม้ความกลัวในตอนนั้นจะมีมากพอดูอยู่ แต่ก็ไม่อาจที่จะโดดเรียนได้ เพราะจ่ายเงินค่าเรียนไปเป็นที่เรียบร้อยแล้ว จะไม่ไปเรียนก็เสียดายเงินทองคุณพ่อคุณแม่ เลยเอาความกล้าที่มีอยู่น้อยนิดนั้นใส่ตัวเองเพื่อเดินเข้าไปเรียนชั่วโมงแรกกับอาจารย์ต่างชาติคนนี้ วันแรกๆที่เรียนบอกได้เลยว่าเรารู้สึกอึดอัดใจเอามากๆ เนื่องจากอาจารย์คนนี้ไม่ใช่อาจารย์ต่างชาติที่ยังวัยรุ่น หนุ่มๆสาวๆอย่างที่เห็นทั่วไปตามสถาบันมากมายที่มีอยู่เกลื่อนในประเทศไทย อาจารย์คนนี้เป็นอาจารย์ที่ค่อนข้างเป็นผู้ใหญ่แล้ว เนื่องจากเราเติบโตมาโดยการเรียนการสอนแบบเด็กไทยโบราณหรือเปล่าก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน ว่าเราต้องเคารพผู้ใหญ่ นั่งฟังเงียบๆ ตั้งใจเรียน เวลาเรียนหรือคุยเราก็ไม่ค่อยมองหน้าเขา ตามธรรมเนียมไทย เรามักจะไม่มองหน้าผู้ใหญ่เนื่องจากเป็นการให้ความเคารพอย่างนึง ยกเว้นเราจะสนิทมากๆเท่านั้นถึงจะมองหน้าได้ ถึงแม้ว่าอาจารย์จะพยายามชวนคุยเรื่องนู้นเรื่องนี้เรื่อยเปื่อยไปเรื่อยนั้น ก็ไม่ค่อยทำให้รู้สึกสบายใจขึ้นมาเท่าไหร่ เพราะว่าบางคำถามที่เขาถามเรามานั้นเรานึกคำตอบเป็นภาษาอังกฤษไม่ออกเลยได้แต่ เยส แอนด์ โน ไปตามประสาเด็กไทยที่เพิ่งเรียน เรื่องการฟังภาษาอังกฤษนั้นเรามีความรู้สึกว่าเราไม่ค่อยมีปัญหามานานแล้ว เพราะว่าเราชอบฟังเพลงภาษาอังกฤษมากๆ ดังนั้นจึงเป็นข้อดีอย่างนึงของเราก็ว่าได้ที่เราสามารถเข้าใจที่อาจารย์เขาพูด พอเรียนไปหลายๆครั้งเข้าเราก็เริ่มเกิดอาการคันปาก และด้วยความคิดและคำถามที่มีในหัวมากมายในตอนแรกนั้นรุมเร้าให้เราเปิดปากถามจึงเป็นจุดเริ่มต้นของการใช้ภาษาอังกฤษพูดอย่างจริงจังกับอาจารย์คนนี้ เมื่อมีความกล้าที่จะเปิดปากพูดกับอาจารย์ชาวต่างชาติคนนี้แล้ว จึงเป็นการบริหารสมองให้คิดมากขึ้น จากแต่ก่อนที่จะคิดเป็นไทยแล้วแปลงเป็นภาษาอังกฤษ เราก็ค่อยๆเปลี่ยนมาเป็นคิดเป็นภาษาอังกฤษเลย ถึงแม้ว่ามันจะติดขัดอยู่บ้างในครั้งแรกๆที่พยายามคุยกับเขา เมื่อได้บริหารความคิดของเราแล้วนั้น จึงเป็นการไปเปิดกรุคำศัพท์ที่เก็บไว้ในซอกหลืบที่ลึกที่สุดของสมองออกมาใช้งานด้วย ต่อจากนั้นเราจึงมีความกล้าและมั่นใจที่จะลองพูดผิดๆถูกๆกับอาจารย์เขาดู แล้วอาจารย์ก็ไม่เคยว่าเราเวลาที่เราพูดผิดเลยแม้แต่ครั้งเดียว มีแต่บอกว่าผิดแล้วก็แก้ไขให้เรา หลังจากที่เริ่มพูดกับเขาได้มากมายแล้วก็เริ่มที่จะชอบภาษาอังกฤษมากขึ้น อยากคุยกับต่างชาติมากขึ้น สามารถคุยกับลูกค้าชาวต่างชาติที่มาติดต่อธุรกิจได้ จนทำให้เพื่อนชาวต่างชาติของคุณพ่อเราบางคนถึงกับต้องเอ่ยถามคุณพ่อว่าทำยังไงเราถึงได้ยอมพูดภาษาอังกฤษกับเขาได้ นับแต่นั้นมามันก็เลยเป็นความสนุกที่จะได้พูดกับชาวต่างชาติ วันและเวลานั้นช่างผ่านไปอย่างรวดเร็ว จาก1ชั่วโมง เป็น1วัน เป็น1เดือน เป็น1ปี และเป็น6ปีกว่าที่ได้เรียนกับอาจารย์ต่างชาติคนนี้ มันช่างน่าแปลกที่เวลาเราพูดคุยกันธรรมดาหรือคิดที่จะโทรไปคุยกับเขานั้นมันช่างง่ายดาย แต่เมื่อถึงเวลาที่จะโทรไปบอกลาเขานั้นช่างเป็นเรื่องที่ยากเย็นเสียเหลือเกิน คำซึ้งในหนัง ในเพลง หรือจากใครคนอื่นนั้นอาจจะทำให้ฉันสะเทือนใจจนร้องไห้ได้บ้างเป็นธรรมดา แต่ก็คงไม่มากเท่ากับคำง่ายๆจากปากของชาวต่างชาติคนนี้ "I'll miss you" หรือ ฉันจะคิดถึงคุณนะ มันทำให้สมองของฉันหยุดไปชั่วขณะหนึ่งด้วยความอึ้ง ไม่รู้ว่าจะพูดอะไรกลับไปดีได้แต่พูดว่า "แน่ละ คุณต้องคิดถึงฉันแน่" เท่านั้น หลังจากวางโทรศัพท์และได้ร้องไห้ หนูรู้คะว่าเราจะได้เจอกันอีกในเร็วๆนี้ แต่หนูก็ไม่อาจห้ามน้ำตานี้ได้ มันคงฟังดูเป็นเรื่องไร้สาระและดูเหมือนหนูยังทำตัวเป็นเด็กอยู่ใช่ไหมคะ แต่หนูอยากบอกว่านั่นเป็นความรู้สึกจริงๆที่ออกมาจากใจของหนู ขอขอบคุณในทุกอย่างที่อาจารย์ให้หนูมา ไม่ใช่เพียงความกล้าในการพูดภาษาอังกฤษเท่านั้น แต่เป็นกำลังใจและแรงผลักดันให้หนูดำเนินชึวิตต่อไปไม่ว่ามันจะมีอุปสรรคมากแค่ไหนก็ตาม อาจารย์ทำให้หนูรู้ว่าชึวิตนี้ยังมีอีกหลายอย่างรอเราอยู่ข้างหน้า ขึ้นอยู่กับว่าเราจะกล้าก้าวไปหามันหรือไม่ ขอบคุณคะ แล้วเจอกันในเร็ววันนี้นะคะ
"Good Morning, My name is B. How are you?" This is the most simple and the most scary sentence from the mouth of a big tall guy. I have to spend 1 hour with this forign teacher every week which scared me the most. However, it is a magic spell that this blue-eye guy brought me to be me like now. Yes! He is my first foriegn teacher. "I'm going let you to learn with foreigner teacher, one by one. I think if you still learn with my, you will never learn to speak English." This was what my English teacher which she is Thai said to me. At that time, there were 2 things running in my head. The First was an excitement. I always want to learn about cultures and thoughts of foreigners because they grew up in different areas, environments and the most important thing is they were taught in a different ideas from us. These must be a good chance for me to know and learn what he have done and what his opinion about things that I always curious. However, the second idea that I had in my mind was scared..... I was really scared that my English skill was not enough to communicate with him. At that time, my parents paid for the course already. Therefore, I could not turn back. Just go forward with my little brave. The first couple days I studied with him was extremely stress and pressure for me because he is very mature, a lot older than me. This was not like in normal pictures of private schools which have handsome, beautiful teachers are teaching with friendly smile. I grew up with Thai system that we should not look in the eyes, especially adult because this is the way we show our respect to elder people. I did not ask him much, but he is very kind to me. He talked to me many things, tried to break the ice that cover me out. I still scared and did not answer him. It was not because I did not understand what he asked me, but I did not know how to speak in English. Well.... all the class I said YES and NO. After I learned with him about 1 month. The feeling of shy and scared vanished. Moreover, I could not kept my mouth shut when I have strong curiousity which try to burst my lips open. Then this is the begining of English practicing. When I have got brave, I felt my brain started to exercise more and more. From think in Thai and translate to English became thinking in English. It also dig out the vocabularies that I kept so long inside. He have never shout or blaimed me when I said something wrong. He corrected for me and continued the conversation very friendly. I have more confidence and enjoy speaking with foriegners. Some of my father's friends who came from Hong Kong saw the differences in me therefore they had to ask me where did I learn to speak English and why you have such confidence to talk to adult. Times ran quickly in our life. From hour to day, from day to year and it became 6 years of learning English with this man. It was so strange for me when I wanted to call him or talked to him was so easy, but for saying Goodbye is such hard for me to pronounce it out lound. There were many movies, songs and books that made me cry, but none of them can compare with simple word of my teacher : "I'll miss you." My brain was stoping thinking for a while like a CPU stop working when we shut down. I did not know how to answer this sentence properly. Only thing that I said to him was "Of couse, you will." After this dramatic conversation. I cried I know we will see each other again very soon, but I could not stop my tears. It seems ridiculous and how childish I act. But I just want you to know that I came from my sincere feelings inside. Thank you for everything you gave and taught me. You are not only a great English teacher, but you also push me to face through many bad situations in this world. You reminded me that there are many things are wating for me to reach to them. Just be brave and you will see the light at the end of the tunnel. Thank you very much and see you soon.
June 14 escapismHello I'm back again. I'm really busy. Have to prepare and do many things.
It was an odd time I had in this last 3 weeks. Good things are I went to Hong Kong and Macau with my family. It was a wonderful time. Bad things, we found our house mess when we back from our lovely vacation. Next day, started my IELST course and started my summer course at my university on a week later. My birthday this year was quite bad because I had a stomachache.
Ok. during my lovely vacation, I finished another book. This book called "The Northern Light".
 Well, people might know in other famous name, The Golden Compass. This book gave a good image of the world and friendship between human, animals and demons. Even though, this book try to write for kids, but I still think I better for teenager or young-adult. This is just my own perspective.Talk to all of you later when I have time
สวัสดีคะ กลับมาอีกครั้งแล้วคะ หลังงจากต้องไปทำอะไรมากมาย
ช่วงที่เราหายไปเรามีความรู้สึกว่าเป็นช่วงเวลาที่แปลกดี จะว่าดีก็ใช่ จะว่าไม่ดีก็ใช่นะคะ
เราเรื่องดีก่อนละกันเนอะ ก็คือเราได้ไปเที่ยวมาเก๊า-ฮ่องกงกับครอบครัว ก็สนุกดีคะ เที่ยวๆ พักผ่อน แล้วก็กินๆๆๆ ส่วนข่าวร้ายนะหรอ เฮ้อ ก็ตอนที่มาเจอบ้านตัวเองเละตอนกลับจากเที่ยวเนี่ยซิ ฝันร้ายสุดๆเลย แล้ววันรุ่งขึ้นเราก็เรียนพิเศษเตรียมสอบIELSTเลยคะ หลังจากนั้นประมาณสัปดาห์นึงเราก็เริ่มเรียนซัมเมอร์ที่มหาลัย เหนื่อยดีคะ อย่างสุดท้ายคือ วันเกิดเราดันปวดท้องเสียนิ ไม่หนุกเยยอะ แต่ตอนนี้ดีขึ้นแล้วนะคะ
โอเค ตอนที่เราไปเที่ยวฮ่องกงเราก็เหน็บหนังสือไปอ่านด้วยเช่นกัน ก็เรื่อง เดอะ นอร์เทิร์น ไลท์ แต่บางคนอาจจะคุ้นหูกับชื่อ เดอะ โกเดล คอมพาส มากกว่าเพราะว่ามันทำเป็นหนังจริงไหม สำหรับเราเรื่องนี้ดีทางด้านจิตนาการและภาพพจน์ที่สวยงามระหว่างคน สัตว์ และ เดม่อน เป็นความสัมพันธุ์ที่น่าประทับใจดีคะ ถึงแม้ใครหลายๆคนจะบอกว่าหนังสือเรื่องนี้เป็นหนังสือเด้ก แต่เราก็ยังคิดว่ามันเป็นหนังสือที่เหมาะกับวัยรุ่นแล้วก็ เด้กโตมากกว่านะคะ เอ้อ คนเขียนคนนี้เป็นเพื่อนกับคนเขียนเรื่อง เดอะ ลอร์ด ออฟ เดอะ ริงด้วยนะคะ อาจจะออกแนวจินตนาการบางอย่างคล้ายกันนิดนึงMay 18 ho rayyyyyyyHello everyone. I'm happy that I already finished my final exam and can't wait to have happy vacation with my family at Hong Kong. So I'm here to update myspace before I go to Hong Kong.
This is a book that I finished before I had my final exam. It called
 "The Book of Lost Things" by John Connolly. Hey don't confused with James Bond = Sean Connory Ok?This book is about one boy who lost his mother when he was 14 years old. He had to live with his father, step mother and his half brother. He really don't like to live with his stepmother. He escape all troubles by reading books, especailly fairy tales. Well this book quite sacastic and mock many fairy tales that we have heard when we was young. Mostly from Grimm Brother's fairy tales. The main ideas of this book are about this world is not beautiful like fairy tale that we knew, and also the way that we have to grow up and lost our innosence. For teenager might get one idea, but adult also can read this book too. I think this book give a lot to us, entertain and some philosophy.
สวัสดีคะ ทุกคน ดีใจจังเยย สอบเสร็จแล้ว เรารีบมาอัพเพราะว่าเราว่าง แล้วก็ก่อนที่จะหายไปเกือบสัปดาห์ ไปเที่ยวฮ่องกงกับครอบครัวคะ สงสัยว่าคราวนี้คงไปทัวร์กินแน่ๆเลยคะ ซื้อหนังสือเตรียมไปตะลุยกินกันแล้ว 55555
โอเคอะ หนังสือเล่มนี้เป้นหนังสือที่เราเพิ่งอ่านจบก่อนสอบปลายภาคคะ ชื่อว่า "The Book of Lost Things" by John Connolly เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับเด็กผู้ชายคนนึงที่เสียคุณแม่ไปตอนอายุ14คะ เขาต้องอยุ่กับพ่อ แม่เลี้ยงแล้วก็ น้องชาย (ลูกของแม่เลี้ยง) เขาไม่ชอบอยู่กับแม่เลี้ยงแล้วก็รู้สึกอึดอัดมากๆ เขามักจะหนีจากเรื่องวุ่นๆโดยการนั่งอ่านหนังสือที่เขาชอบ ปรากฏว่าหนังสือที่เขาเจอนั้นดันนำพาไปสู่ดินแดนเทพนิยายแปลกๆ ที่ไม่ค่อยเหมือนเรื่องที่เขาเคยรู้จักสักเท่าไหร่นัก ก็เป็นเรื่องล้อเลียนพวกเทพนิยายก็ว่าได้ เช่น สโนว์ไวท์ อ้วนมาก ขี้บ่น น่ารำคาญสุดๆ จนพวกคนแคระอยากวางยาให้หลับๆไปซะ แนวคิดหลักๆของเรื่องนี้ก็คงเป้นเรื่องที่ว่าโลกของเราไม่ได้สวยงามเหมือนดั่งเทพนิยาย แล้วก็เรื่องการเปลี่ยนแปลงทั้งทางด้านร่างกายและความคิดของเด็กสู่ผุ้ใหญ่ เด็กอ่านได้ วัยรุ่นอ่านดี ผู้ใหญ่ก็เพลินดีนะคะ ลองอ่านกันดู April 27 Tight scheduleHello, everyone. I'm here to escape from reality. Ha Ha Ha Ha....
Well I have so much assignments and presentations. However I still find little time, specially when I'm in the toilet or bathroom, to read some book I bought long time ago.
The First book I would like to present is Vapirates :
 Tide of Terror by  Justin Somber. This book is the second book of Vampirates. The second book is a little bit dramma, more adventure and also actions. You could see protogonists (The Tempest twin) grow up as well. Another is a Thai book name
 Bang Ka Pong. It was written by my favorite author, Win Ryowarin. This book is about one man who live in a countryside of Thailand try to make his hometown better by knowledge he has, especially science. He found that when his hometown was more civilize, have electricity, TV, internet, etc., they also bring some bad thing too, for example, people in his hometown addicted to Soup Opera and kids looking at the nude picture on the internet. This book mix between, Thai values, cultures, science, little romance and a bit of humor as well. This book make me realise that Science is not too far from our lives.หวัดดีคะทุกๆท่าน กลับมาอีกครั้ง เพื่อหนีจากโลกแห่งความเป็นจริงคะ 5555555
ช่วงนี้งานที่อาจารย์สั่งกับเตรียมตัวรายงานหน้าห้องเยอะเหลือเกินคะ แต่เราก็ยังแอบหาเวลาว่าง(โดยเฉพาะเวลาในห้องน้ำ) อ่านหนังสือที่เราดองไว้นานแสนนานจรได้คะ
หนังสือเรื่องแรกที่นำเสนอในวันนี้นะคะ คือเรื่อง แวไพร์เรด
ตอน ไทด์ ออฟ เทอรเรอร์ หรืออาจจะแปลได้ว่า ตอน ฤดูสยองก็ว่าได้มั้งคะ คนเขียนชื่อ จัสติน ซอมเบอร์ หนังสือเล่มนี้เป็นเล่มต่อจากภาคแรกคะ เล่มนี้ก็สนุกนะคะ พจญภัยมากขึ้น ตัวละครเอกก็โตขึ้นจากตอนที่แล้ว มีเรื่องให้ลุ้นมากขึ้นด้วยเรื่องต่อมาที่เราอ่านจบแล้วคือเรื่อง บางกะโพ้ง
ของนักเขียนคนโปรดของเราเอง คุณวินทร์ เลียววาริณ เป็นเรื่องเกี่ยวกับผู้ชายคนนึงพยายามทำให้ถิ่นเกิดของตนที่อยู่ห่างไกลความเจริญนั้น พัฒนาขึ้น บ้านเกิดของเขานั้นอยู่ต่างจังหวัดของไทย แต่เขาก็ได้เรียนรู้ว่าความเจริญนั้นก็ตามมาด้วยเรื่องเสียบางอย่างเหมือนกัน เช่น ชาวบ้านติดละคร เด็กดูภาพโป๊ทางอินเตอร์เน็ต เป็นต้น หนังสือเรื่องนี้รวมความสนุก ความรู้เกี่ยวกับวัฒนธรรม ปรเพณีของไทย แล้วก็แนวคิดวิทยาศาตร์เข้าไว้ด้วยกัน อีกทั้งยังมีอารมณ์ขันและความหวานเล็กๆมาประดับด้วย ก็ครบรสดีคะ เป็นหนังสือที่สะท้อนให้เห็นทั้งทางด้านสังคมและวิทยาศาสตร์คะ ไม่ยากนะคะขอบอกsee ya!
แล้วเจอกันใหม่คราวหน้านะคะ
March 25 Confidence blows awayI'm here to express my feeling inside. Today is a sorrow
 day for me. It was not because someone upset me, but all came from myself. I know that I am not good at writing because my grammar is very (suck) bad. Right now, I'm studying in the third years of English program, but it seems I've never improved. First class of today, I had Cross-Cultural. My professor gave back our mid-term exam papers. When I saw my paper, my confidence was blow
 away. The grade that I have got was find, but what professor commented on my paper is a thing that make me think very hard about my English skill. On 2 pages of my exam paper, my professor wrote that I needs to improve my writing. I tried to covered my sorrow by smile , but unfortunately smile could not help because the result of essay's paper that I have got in my second class. My second class is Classic Literature. My professor gave essay paper back and inside there is his comment. It said "The point is all correct, but English weakness." Right now, I could not give a sincere smile to anyone at all. I did not angry with my professors. In the opposite, I really appriciates that they give me comment and try to push me to develop my writing. What I feel so down
 right now because I am really confuse and disappoint of my own. Why my English is not improve and why I cannot make it better.I guess the topic that I wrote here also have many mistakes. Sorry for all to read my dull life and stand for my bad grammar.
 วันนี้เรามาอัพเดทสเปซเราเพื่อระบายอารมณ์ วันนี้เป็นวันที่รู้สึกแย่มากๆ อย่าเข้าใจผิดนะคะว่าไปเจอคนทำให้อารมณ์เสียมา เปล่าเลยคะ ที่ตอนนี้เรารู้สึกแย่ก้เพราะผลของการกระทำของเราเองนี่แหละ เรารู้นะว่าเรานะไม่เก่งเขียนภาษาอังกฤษ เขียนทีไรไวยกรณ์เนี่ยเรียกว่าผิดเป็นแถบ เน่าสุดๆเลยแหละ ที่รู้สึกแย่ยิ่งกว่านั้นคือเราเรียนอยู่ปี3 ภาคภาษาอังกฤษแล้ว แต่กลับดูเหมือนว่าเราไม่พัฒนาเอาเสียเลย
คาบแรกของวันนี้เป็นวิชาที่เราชอบนะ วิชาcross-cultural ในที่สุดอาจารย์ก็ตรวจข้อสอบมิดเทอมของเราเสร็จแล้ว เขาก็เลยเอามาให้นักเรียนดูกันในห้อง พอได้รับกระดาษมาเท่านั้นแหละคะ น้ำตาตก
ในเลยคะทุกท่าน ไม่ใช่เพราะว่าคะแนนไม่ดีหรอกนะ เราค่อนข้างพอใจกับคะแนนที่เราได้แล้ว แต่ที่ทำให้เราน้ำตาตกในเนี่ยคือคำวิจารณ์ที่อาจารย์เขียนต่อท้าย อาจารย์เขียน2หน้าของกระดาษข้อสอบเราว่า ควรปรับปรุงการเขียน และไวยกรณ์ พออ่านจบเท่านั้นแหละคะ ความมั่นใจของเราเหมือนโดนลมพัดออกจากตัวเลยคะ เหมือนในหนังจีนหรือเวลาถ่ายมิวสิค วีดีโออะคะ ที่นั่งอยู่คนเดียวแล้วก็มีลมพัดมา แล้วพระเอกหรือนางเอกก็ทำหน้าเศร้าๆ แบบนั้นเด๊ะเลยคะ เราพยายามปิดบังความรู้สึกด้วยรอยยิ้มของเรา ใส่หน้ากากแห่งความสุขไว้ แต่หน้ากากนั่นบอบบางเกินไป จนไม่สามารถต้านทานความผิดหวังครั้งที่2ของวันได้ในชั่วโมงถัดมาเรามีเรียนวิชาclassic literature อาจารย์ก็ตรวจเรียงความเสร็จแล้วเช่นกัน ก้เลยแจ๊กพอตคะทุกท่าน แจกคืน เหมือนกันคะ คะแนนไม่ได้เลวร้าย แต่อาจารย์ก็เขียนว่าควรปรับปรุงไวยกรณืที่ใช้ด้วย ทีนี้นอกจากความมั่นใจที่หดหายไปแล้วนั้น หน้ากากแห่งความสุขของเราก็ขาดไปด้วย เนื่องจากเจอพายุครั้งที่2เข้าอย่างจัง คือไม่ได้โทษอาจารย์ผู้สอนที่เขียนมารแบบนี้นะคะ แต่กลับรู้สึกขอบคุณมากกว่าที่เขาเขียนมาเพื่อเตือนเราให้เรากลับไปปรับปรุง แต่สิ่งที่เรารู้สึก
แย่ก็คือเรื่องความสามารถของเรามากกว่า แล้วก็รู้สึกสับสนอย่างมากด้วยว่าทำไมเราถึงไม่พัฒนาเลย แล้วทำไมเราถึงพัฒนาไม่ขึ้นพอก่อนแล้วกันคะ คนอ่านเซ็งแย่แล้ว
|
ไปแล้ว 
มากกว่าเพราะเธอยังเชื่อมั่นว่าความดีจะชนะได้ทุกอย่าง
ไปต่างๆนานาอยู่นั้น พนักงานก็ส่งเสียงแทรกขึ้นมาว่า
เลย
เล็กน้อยที่เธอเหมือนเห็นคนที่ไม่ใช่เธอในกระจก
ทั่วงาน เจ้าบ่าวเจ้าสาวอยู่ในชุดที่ดูสง่าเหมือนเจ้าหญิงและเจ้าชาย
อย่างนี้
เธอรีบอาบน้ำแต่งตัว ขึ้นรถไปโรงพยาบาลที่ใกล้ที่สึด เมื่อได้เข้าพบหมอผิวหนัง เธอก็รีบอธิบายอาการอย่างตื่นตระหนก
Ho! That huge man!
Yeah! Fit is me, boys.
Hey keep your noise down!
This is real fit, guys!!
STOP! Your mouths so stingy.
เป็นเวลาพอสมควรแล้วก็ทำให้เราคิดว่า ถึงเราจะเคยยรู้จักและสนิทกับอาจารย์มากมาย หลายต่อหลายคน แต่ไม่เคยมีครูหรืออาจารย์ต่างชาติคนไหนที่ฉันเคารพและพูกพันธ์ได้มากเท่านี้มาก่อน มันเป็นเรื่องที่น่ายินดีที่ได้รู้จักเขา ตลกที่ต้องร้องไห้ให้กับใครบางคนที่ไม่ใช่แม้แต่เป็นญาติของตัวเอง แล้วก็เสียใจที่การพูดภาษาอังกฤษของเรากับเขาเป็นเวลาไม่น้อยกว่า 6 ปีนั้นจะต้องหยุดลง ณ ตรงนี้
|
|
